Wednesday, May 12, 2010
ജയിച്ചൂ, ക്രിക്കറ്റ് ജയിച്ചു
നടപ്പ് 20-20 ലോകകപ്പ്. സൂപ്പര് എട്ടില് ഇന്ത്യാ-വെസ്റ്റിന്ഡീസ് മത്സരം. രണ്ടാമത് ബാറ്റ് ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യക്കെതിരെ പതിമൂന്നാം ഓവര് എറിയാനെത്തിയത് പാര്ട്ട് ടൈം ബോളര് സുലൈമാന് ബെന്. ഇന്ത്യക്ക് മൂന്നുവിക്കറ്റുകള് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വിജയിക്കാനുള്ള റണ് റേറ്റ് പത്തിനു മൂകളില്. എന്നാലെന്താ ഉജ്ജ്വല ബാറ്റ്സ്മാന്മാരായ ധോണിയും യുവരാജുമാണ് ക്രീസില്. സുലൈമാന് ബെന്നും അയാളുടെ ക്യാപ്റ്റന് ക്രിസ് ഗെയ്ലും ചേര്ന്ന് ഈ രണ്ട് ബാറ്റ്സ്മാന്മാര്ക്കുമെതിരെ ഒരു സ്ലിപ്പ് ഫീല്ഡറെ വെക്കുന്നു!!!
ക്രിസ് ഗെയ്ലിന്റെ തന്ത്രം എന്തായിരുന്നാലും ഇന്ത്യന് ക്രിക്കറ്റിനു ഇതിലും വലീയൊരു പരിഹാസം ഇനി കിട്ടാനില്ല. ഐ പി എല് എന്ന പേരില് അരങ്ങേറുന്നത് ക്രിക്കറ്റിനെ വ്യഭചരിക്കലാണെന്നും അത് കാരണം ഏറ്റവും ദു:ഖിക്കേണ്ടിവരിക ഇന്ത്യയിലെ ക്രിക്കറ്റ്പ്രേമികളായിരിക്കുമെന്നും വിവരമുള്ളവര് ആദ്യമേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ജനത്തിനു ബോധ്യമാവുമെന്ന് അവര് പോലും കരുതിയതല്ല.
ഒരു നല്ല ക്രിക്കറ്റ് പ്രേമിക്ക് അത് ആസ്വദിക്കാന് തുടരെത്തുടരെയുള്ള സിക്സറുകളും ഫോറുകളുമല്ല വേണ്ടത്. നിര്ണ്ണായക സമയത്ത് ബ്ലോക്ക് ഹോളില് കൃത്യം വീഴുന്ന ഒരു ബോള്, അതിനെ സമര്ത്ഥമായി പ്രതിരോധിച്ച് ഒരു ക്വിക് സിംഗിളിനുള്ള ബാറ്റ്സ്മാന്മാരുടെ ശ്രമം. ആ അവസരം മുതലെടുക്കാന് ഫോളോ ത്രൂവില് ഒരു റണ്ണൌട്ടിനു ശ്രമിക്കുന്ന ബൌളര്. ഇങ്ങനെ നല്ല ക്രിക്കറ്റ് ആസ്വദിക്കാനാവുന്ന എത്ര മൂഹൂര്ത്തങ്ങളുണ്ടാവും ഒരു ക്രിക്കറ്റ് കളിയില്. എന്നാല് ഐ പി എല് മത്സരങ്ങള് നല്ല ആസ്വാദകരെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതല്ല. എല്ലാവരെയും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. എല്ലാവര്ക്കും ആസ്വദിക്കാവുന്നത് സിക്സറുകളും ഫോറുകളുമാണ്. അതായത് ഐ പി എല്ലില് എല്ലാ പന്തിലും സിക്സോ ഫോറോ വേണം. അപ്പോഴെല്ലാം ചീയര് ഗേള്സിന്റെ തുള്ളലുണ്ടാവും. എല്ലാവര്ക്കും ആസ്വദിക്കാം. കളിക്കുശേഷമുള്ള മദ്യപാര്ട്ടികളും പാര്ട്ടികഴിഞ്ഞുള്ള ബാക്കി പരിപാടികളും ഒത്തുകളിയും വാതുവെയ്പും ഒന്നിനെപ്പറ്റിയും എഴുതുന്നില്ല, ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഗുണം മാത്രമാണ് ഇവിടെ വിഷയം.
എല്ലാ പന്തിലും ഏത് ബാറ്റ്സ്മാനും സിക്സറടിക്കാന് പാകത്തിലാണ് ഐ പി എല്ലില് പിച്ചുകള് തയ്യാറാക്കുന്നത്. കാല്മുട്ടിനുമുകളില് പന്ത് ഉയരുകയില്ല. വരണ്ട പ്രതലത്തില് പിച്ച് ചെയ്യുമ്പോള്തന്നെ അതിന്റെ വേഗതയും തീര്ന്നുകിട്ടും. ഏത് യൂസഫ് പഠാനും എത്ര സിക്സുവേണമെങ്കിലും അടിക്കാം. ഇനി രാഹുല് ദ്രാവിഡുമാരുടെ കാര്യമെടുത്താലോ? ഇമ്മാതിരി പിച്ചില് നാലു കളി കളിച്ചാല് പിന്നെ ഇക്കാലം മുഴുവന് അധ്വാനിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത എല്ലാ കഴിവും ചോര്ന്നുപോവും. ഇന്ത്യന് ബാറ്റ്സ്മാന്മാര്ക്ക് ഇപ്പോള് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത് അതാണ്. പണ്ടുമുതലേ വേഗതയും ബൌണ്സുമുള്ള പിച്ചുകളില് കളിക്കാനറിയില്ല. ഉള്ള കഴിവും ഐ പി എല് മൂന്നു സീസണ് കഴിഞ്ഞതോടെ തീര്ന്നുകിട്ടി.
ഇനി ബൌളര്മാരുടെ കാര്യമെടുക്കാം.. ഫാസ്റ്റ് ബൌളര്മാര് ഇന്ത്യയില് വല്ലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന അദ്ഭുതമായിരുന്നു. ഒരു കപില്ദേവ്. അതിനും വളരെകാലം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ജവഗല് ശ്രീനാഥ്. ശ്രീനാഥും എം ആര് എഫ് പേസ് ഫൌണ്ടേഷനും ചേര്ന്നാണ് ഇന്ത്യന് ഫാസ്റ്റ്ബോളര്ക്കും ലോകത്തെ കൊമ്പന് ബാറ്റ്സ്മാന്മാരെ വിറപ്പിക്കാന് കഴിയും എന്ന ഒരു വിശ്വാസമുണ്ടാക്കിയത്. ആ വിശ്വാസം ഇന്ത്യയിലും കുറെ ഫാസ്റ്റ്ബോളര്മാരെ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. ആശിഷ് നെഹ്ര, സഹീര് ഖാന്, ആര് പി സിംഗ്, ശ്രീശാന്ത്, ഇശാന്ത്,ബാലാജി,മുനാഫ് പട്ടേല് - മണിക്കൂറില് 135-140 കി. മീ അല്ലെങ്കില് അതിലും വേഗതയില് പന്തെറിഞ്ഞിരുന്ന പിള്ളേരായിരുന്നു. ഐ പി എല് പിച്ചുകളില് തങ്ങളുടെ അധികവേഗത ബാറ്റ്സ്മാന് കൂടുതല് സഹായം ചെയ്യുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഇവരെല്ലാം ഇപ്പോള് മീഡിയം പേസ് ബോളര്മാരായി മാറി. ജാവേദ് മിയാന് ദാദ് എന്ന ഇതിഹാസതാരമൊന്നും വേണ്ട, കപൂഗതരെ എന്ന തുടക്കക്കാരനുതന്നെ ഇവരെ അവസാനപന്തില് സിക്സടിച്ചു തങ്ങളുടെ ടീമിനെ വിജയിപ്പിക്കാം.
ഐ പി എല് വഴി ഇന്ത്യയില് ക്രിക്കറ്റ് ഇങ്ങനെ പുരോഗമിക്കുമ്പോള് കേരളം മാത്രം പുറകോട്ട് പോകരുതല്ലോ. അതിനായി നമ്മുടെ ജനപ്രതിനിധിയും എണ്ണം പറഞ്ഞ അന്താരാഷ്ട്രപ്രതിഭയും കേരളമെന്ന പേരുകേട്ടാല് ചോര തിളക്കുന്ന ആളും സര്വ്വോപരി സുന്ദരനുമായ ശ്രീമാന് ശശി തരൂര് അവര്കളുടെ മെന്ററിങില്(മെന്ററിങ്ങില് മാത്രം) ചിലര് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നല്ല കാര്യം. ഫുട്ബോളോ അത്-ലറ്റിക്സിലോ മത്സരിച്ച് നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി എയര് ഇന്ത്യയിലോ സര്വീസസിലോ റയില്വേഎയിലോ ഒക്കെ ജോലിനേടി മാന്യമായി ജീവിക്കേണ്ട കുറേ നല്ല പിള്ളേര് ഐ പി എല് മോഹവലയത്തില്പെട്ട് എങ്ങുമെത്താതെ പോകും. ക്രിക്കറ്റും പോകും. ഉണ്ടായിരുന്നതും ഉണ്ടയാകും. ക്രിക്കറ്റിനു മാത്രമായി സ്റ്റേഡിയം ഉണ്ടാക്കണമത്രെ. കൊച്ചിയില് സ്റ്റേഡിയം ഉണ്ടാക്കുമ്പോള് തിരുവന്തപുരത്തും കോഴിക്കോട്ടും ഉണ്ടാക്കേണ്ടിവരും. സ്ഥലം - നമുക്ക് ഏറ്റവും ദുര്ലഭമായ വിഭവം. ക്രിക്കറ്റിനു മാത്രമായ സ്റ്റേഡിയം എന്നത് നമ്മുടെ വിഭവങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം അല്ലെങ്കില് മറ്റെന്താണ്? വിഭവങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം അധോഗതിയിലേക്കല്ലാതെ ആരെയെങ്കിലും പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുമോ?
ഒരു പരിഹാസരംഗം വര്ണ്ണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ പോസ്റ്റ് തുടങ്ങിയത്. മറ്റൊരു പരിഹാസ അനുഭവം വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനിപ്പിച്ചേക്കാം.
ദുബായില് ജോലികിട്ടിയ ആദ്യനാളുകള്. ഓഫീസ് പാന്റ്റ്രിയിലെ റ്റെലിവിഷനില് ക്രിക്കറ്റ് വാര്ത്ത ശ്രദ്ധിച്ചുനില്ക്കെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഇംഗ്ലീഷുകാരന് സഹപ്രവര്ത്തകന്റെ ചോദ്യം - “ഇന്ത്യയും ഇംഗ്ലണ്ടും തമ്മിലുള്ള രണ്ടാം റ്റെസ്റ്റിന്റെ മൂന്നാം ദിനം കളി നിര്ത്തുമ്പോള് രണ്ടാം ഇന്നിങ്ങ്സ് ബാറ്റ് ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യ മൂന്നു വിക്കറ്റ് നഷ്ടത്തില് നൂറ്റി മുപ്പത്തേഴ് റണ്സെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇരുപത്തേഴ് റണ്സോടെ സച്ചിന് ടെണ്ടുല്ക്കറും റണ്ണൊന്നുമെടുക്കാതെ മുഹമ്മദ് അഷറുദ്ദീനുമാണ് ക്രീസില്. എന്നു പറഞ്ഞാല് എന്താണര്ത്ഥം?“
കഷ്ടം. ക്രിക്കറ്റിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നുമറിയാത്ത ഇംഗ്ലീഷുകാരന്. എന്നിട്ട് സംശയം ചോദിക്കുന്നതോ- ഇന്ത്യാക്കാരനായ എന്നോട്! അഭിമാനത്തോടെ കാര്യങ്ങള് വിശദമാക്കിക്കൊടുത്തു. ചങ്ങാതി എന്നെ ഒന്നു കാര്യമായിത്തന്നെ പരിഹസിച്ചതാണെന്ന് മനസ്സിലായതേ ഇല്ല. ഇംഗ്ലീഷുകാരന് അവന്റെ ഭാഷയില് പരിഹാസഭാവം കാണിക്കുന്നത് എനിക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലാവാനാണ്?(ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തില് പഠിച്ചിരുന്നെങ്കില് എനിക്കത് മനസ്സിലായാനേ, സത്യം) പരിഹാസം എന്നോട് മാത്രമായിരുന്നില്ല. ക്രിക്കറ്റ് എന്ന രണ്ടാംതരം കായികവിനോദത്തോടും അതിനോട് ഭ്രാന്തമായ ആവേശം കാണിക്കുന്ന ഇന്ത്യാക്കാരോട് മൊത്തമായിരുന്നു.
നമ്മളെപ്പോഴാണ് ജയിക്കുക? ക്രിക്കറ്റിലല്ല, മറ്റ് ഒന്നാംതരം കായിക ഇനങ്ങളില്.
Monday, April 5, 2010
നേരെചൊവ്വെയില് ചുള്ളിക്കാട്, ക്വസ്റ്റ്യന് ടൈമില് ചുള്ളിക്കാട്
ചുള്ളിക്കാട് സംസാരിക്കുമ്പോള് ശ്രദ്ധിച്ചുപോകും. സത്യങ്ങള് പറയുന്ന ആളാണ് അദ്ദേഹം.
ഏതൊരു വ്യക്തിയുമായും അഭിമുഖം നടത്തുമ്പോള് കുടുംബകാര്യങ്ങള് ഒക്കെ ചോദിക്കുമല്ലോ. പ്രേക്ഷകര്ക്കും വലീയതാല്പര്യമുള്ളത് അത്തരം കാര്യങ്ങളില്തന്നെ. ചുള്ളിക്കാടിനോടും അത്തരം ചോദ്യങ്ങളുണ്ടായി രണ്ട് പരിപാടിയിലും. രണ്ടിടത്തും ചുള്ളിക്കാട് സത്യം പറഞ്ഞു. മറ്റെല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്ക്കുമെന്നപോലെ - ഭര്ത്താവ് എന്ന നിലയിലും അച്ഛന് എന്ന നിലയിലും താന് ഒട്ടും ഉത്തരവാദിത്വം കാണിച്ചിട്ടില്ല. അത്രയും രണ്ട് അഭിമുഖത്തിലും ഒന്നുതന്നെ. എന്ന് വെച്ചാല് കുടുംബകാര്യം മാത്രമെടുത്താല്തന്നെ രണ്ടിടത്തുമായി ചില്ലറ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടെന്ന്. രണ്ടും പരസ്പര വിരുദ്ധമാണോ? അല്ല. പിന്നെയെവിടെയാണ് വ്യത്യാസം - അത് ചാനലിന്റെ വ്യത്യാസം.
സര്ക്കാര് സ്ക്കൂളില് മലയാളം മീഡിയത്തില് പഠിച്ച് റ്റ്യൂഷനും കോപ്പും ഒന്നും ഇല്ലാതെ പ്രവേശനപരീക്ഷയിലും തുടര്ന്ന് എഞ്ചിനീയറിങ്ങിലും ഉന്നതമാര്ക്കുവാങ്ങിയ മകന്. പഠനം കഴിഞ്ഞയുടന് ഒരു മള്ട്ടിനാഷനല് കമ്പനിയില് ഉന്നത ജോലി സമ്പാദിച്ച മകന്. ആ മകനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനം കൊള്ളുന്ന ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടിനെയാണ് പീപ്പിള് ചാനല് കാണിച്ചുതന്നത്. മനോരമ ന്യൂസിലാകട്ടെ തന്റെ മകനെ സ്വകാര്യ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്ക്കൂളിലയക്കാതെ സര്ക്കാര് സ്ക്കൂളിന്റെ പരിമിതികളിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടതില് ഖേദിക്കുന്ന ചുള്ളിക്കാടിനെയാണ് കണ്ടത്. ഒരു മലയാളകവിയായിരുന്നിട്ടും മകനെ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തില് അയക്കാതിരുന്നത് ദോഷമായി എന്ന് തോനുന്നുണ്ടോ? ജോണി ലൂക്കാസിന്റെ ചോദ്യം. അതെ, ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തില് അയക്കാതിരുന്നത് ദോഷം ചെയ്തു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതായി ചുള്ളിക്കാടിന്റെ ഉത്തരം. അപ്പോള് സര്ക്കാര് സ്ക്കൂളില് പഠിച്ച് നല്ലനിലയില് (എം എന് സി യിലെ ഉയര്ന്ന ജോലിയില് എന്ന് തന്നെ അര്ത്ഥം!) എത്തിയ ചുള്ളിക്കാടിന്റെ മകന് എവിടെപ്പോയി? മകന്റെ ആ നേട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ചുള്ളിക്കാട് മിണ്ടിയില്ല എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നില്ല്ല. ആ ഭാഗത്ത് മനോരമ കത്രികവെച്ചു എന്ന് എന്റെ ഊഹം. അതോ രണ്ട് അഭിമുഖങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയില് ചുള്ളിക്കാടിന്റെ മകന് ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടോ, ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തില് പഠിക്കാതിരുന്നതാണോ അങ്ങനെ സംഭവിക്കാന് കാരണം എന്നൊക്കെ ആരെങ്കിലും അന്വേഷിച്ച് കണ്ടുപിടിച്ചാല് നല്ലത്.
‘നേരെചൊവ്വേ’ ഇതു ചെയ്യുന്നത് ആദ്യമായല്ല. മുമ്പൊരിക്കല് കാവ്യാ മാധവനോട് ജോണി ലൂക്കോസ് ചോദിച്ചത് ഇങ്ങനെ:
‘കാവ്യയുടെ സമപ്രായക്കാരായ മറ്റ് നായികനടിമാര് നഗരങ്ങളിലെ കോണ്വെന്റ് സ്ക്കൂളുകളില് പഠിച്ച, നല്ല ആക്സെന്റില് ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്നവരാണ്. കാവ്യയാകട്ടെ ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്തെ സര്ക്കാര് വിദ്യാലയത്തില് പഠിച്ച കുട്ടി. അതില് അപകര്ഷതാബോധം തോന്നിയിട്ടില്ലേ കാവ്യക്ക്?‘
മലയാളിയുടെ അപകര്ഷതാബോധം ഇല്ലാതാക്കാന് കഷ്ടപ്പെടുന്ന മാധ്യമമാണ് മനോരമ. അതിനായി എന്തുചെയ്യണമെന്നും മനോരമക്കറിയാം. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം, പൊതുവിതരണം തുടങ്ങി ‘പൊതു‘വായുള്ളതിനെയെല്ലാം അങ്ങ് ഇല്ലാതാക്കണം. അതിനായി നേരെചൊവ്വേയിലെ മാന്യരായ അതിഥികളെയും ചട്ടുകമാക്കാം.
Monday, February 8, 2010
അതിനും കുറ്റം ഇടതിനുതന്നെ!
ആസ്ത്രേലിയയില് ചുവന്നകൊടി കാണണമെങ്കില് റെയില്വെ സ്റ്റേഷനില് നോക്കണമെന്ന പരിഹാസം ലേഖനത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്തന്നെയുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ ഇരട്ടിയിലധികം വലിപ്പമുള്ള രാജ്യമാണ് ആസ്ത്രേലിയ. കൃഷിക്കും എല്ലാത്തരം വ്യവസായങ്ങള്ക്കും പറ്റിയ ഭൂമി ഇഷ്ടം പോലെ. മിതോഷ്ണകാലാവസ്ഥ. പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങള് ഉണ്ടാവാറില്ല എന്നുതന്നെ പറയാം. ജനസംഖ്യ ഇന്ത്യയുടെ അമ്പതിലൊന്നുമാത്രം. എന്നിട്ടും അവിടെ ദാരിദ്ര്യമുണ്ട്, ദാരിദ്ര്യത്തില്നിന്നും ഉണ്ടാവുന്ന പിടിച്ചുപറിയുണ്ട്, അക്രമങ്ങളുണ്ട്. അപ്പോള് അവിടത്തെ വ്യവസ്ഥിതിക്ക് കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് കണ്ട് അതിനെതിരെ കൊടിപിടിക്കണമെന്ന് - ചുവന്നകൊടി വേണ്ട- ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളെങ്കിലും ആസ്ത്രേലിയയില് കാണുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.
മുഖ്യവിഷയത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാം. ഇന്ത്യന് വിദ്യാര്ത്ഥികള് ആസ്ത്രേലിയക്ക് പഠിക്കാന് പോകുന്നത് ഇവിടെയില്ലാത്ത ലോകോത്തര ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം നേടാനാണ് എന്നാണല്ലോ റോയ്സാര് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. മാധ്യമരംഗത്തെ മഹാരഥന് മറുപടികൊടുക്കാന് ഈയുള്ളവന് ആര്? എന്നാല് നവലിബറല് നയങ്ങളുടെ കുഴലൂത്തുകാരനായ മറ്റൊരു മഹാരഥന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങള് ഇതിനു മറുപടി പറഞ്ഞതുപോലുണ്ട്. മറ്റാരുമല്ല, സാക്ഷാല് എസ് എം കൃഷ്ണ. നമ്മുടെ വിദേശകാര്യ(മുഖ്യ)മന്ത്രി.
എന്തിനാണ് ഈ വിദ്യാര്ത്ഥികള് ആസ്ത്രേലിയക്ക് പഠിക്കാന് പോകുന്നത്? എസ് എം കൃഷ്ണ അദ്ഭുതം കൂറുന്നു: ഇവിടെ ഐ ഐ ടി പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളില് എല്ലാ മിടുക്കര്ക്കും പ്രവേശനം കിട്ടിയെന്നുവരില്ല. അപ്പോള് ആസ്ത്രേല്യയിലോ എവിടെയെങ്കിലുമോ അതിനുസമാനമായ നിലവാരത്തിലുള്ള കോഴ്സുകള്ക്ക് പ്രവേശനം കിട്ടുമെങ്കില് പോകുന്നത് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാല് അങ്ങനെയല്ല. കേശാലങ്കാരം പോലുള്ളവ പഠിക്കാനാണ് ഭൂരിഭാഗവും പോയിരിക്കുന്നത്. ലിങ്ക് ദാ
അതെ, ആസ്ത്രേല്യയില് മിക്കവരും പോയിരിക്കുന്നത് എഞ്ചിനീയറിങ്ങോ മെഡിസിനോ ശാസ്ത്രമോ ഒന്നും ഉയര്ന്ന നിലയില് കൂടുതല് സൌകര്യത്തില് പഠിക്കാനല്ല. ഉത്തരേന്ത്യന് നഗരങ്ങളിലെ ചെറുകിട ബിസിനസ്സുകാരുടെ ശരാശരിയിലോ അതിലും താഴയോ പഠനനിലവാരം പുലര്ത്തിയ മക്കള്. പണം കൊടുത്ത് ബി കോം എന്ന അലങ്കാരം വാങ്ങി, മീതെ ആസ്ത്രേല്യന് എം ബി എയുടെ ആര്ഭാടവും പണം കൊടുത്തുവാങ്ങാന് പോയവര്. ബി കോം പണം കൊടുത്തുപോലും നേടാനാവാത്തവര് കേശാലങ്കാരവും കളിനറിയും പഠിക്കാന് പോകും. കളിനറിയെന്നാല് ചെറുനാരങ്ങാ കട്ടുചെയ്യുന്നതില് ബിരുദവും ബിരുദാനന്തരബിരുദവുമൊക്കെയുണ്ട്. മക്കള് ഈ കോഴ്സുകള് പഠിക്കുന്നു. നാട്ടില് അച്ഛനുമമ്മക്കും മകന് ആസ്ത്രേല്യയില് പഠിക്കുന്നതിന്റെ അന്തസ്സ്!
ഇതൊക്കെ അവിടെപോയി എന്തിനാാാ പഠിക്കുന്നത് എന്ന് എസ് എം കൃഷ്ണ ചോദിക്കുമ്പോള് ഈ കാര്യത്തിലും ഇടതിനെ കൊട്ടി യജമാനപ്രീതി സമ്പാദിച്ച് വിരാജിക്കുന്നു മാധ്യമവിശാരദന് കെ എം റോയ്.
Wednesday, January 13, 2010
ലാസ്റ്റ് വേഡ്സ് ബൈ ഫെയ്മസ് പേഴ്സണാലിറ്റീസ്
ജയ് ഹിന്ദ് ടി വിയിലെ പുതിയ പ്രശ്നോത്തര പരിപാടിയാണ് രണാങ്കണം. അവതരിപ്പിക്കുന്നത് സാക്ഷാല് ജി എസ് പ്രദീപ്. പണ്ട് കൈരളിയില് അശ്വമേധം അവതരിപ്പിച്ച് താരമായ കക്ഷി. അശ്വമേധം പുതുമയുള്ള, ആകാംക്ഷയുണര്ത്തുന്ന ഒരു പരിപാടിയായിരുന്നു. ജി എസ് പ്രദീപിന്റെ നല്ല മലയാളിത്തമുള്ള നിര്ലോഭമായ ഇംഗ്ലീഷ് ആ പ്രോഗ്രാമിന്റെ ഒരു മേന്മ തന്നെയായിരുന്നു. ആളുകള്ക്ക് ബോറടിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് കുറെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോള് നിര്ത്തേണ്ടിവന്നത്.
ആശാന് ഇപ്പോള് ജയ്ഹിന്ദ് ടി വിയില് രണാങ്കണവുമായി വരുമ്പോള് കാണാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ. രണാങ്കണത്തിലും പുതുമയുണ്ട്. മത്സരാര്ത്ഥികള് തിരഞ്ഞേടുക്കുന്ന വിഷയത്തില് ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റര് ഒരു സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് ഇറക്കും. അത് ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് പറഞ്ഞാല് മതി. മത്സരാര്ത്ഥിയുടെ മറുപടി ശരിയായാല് പണമായിട്ടാണ് പ്രതിഫലം. മാക്സിമം പത്തുലക്ഷം വരെ ഇങ്ങനെ നേടാമെന്ന് തോനുന്നു.ഉത്തരം തെറ്റിയാല് പണം നെഗറ്റീവ് ആകും. ഒപ്പം അടുത്ത ചോദ്യമായിവരുന്ന സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് പ്രദീപ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വിഷയത്തില് നിന്നായിരിക്കും.
ഉദ്ഘാടന എപ്പിസോഡിനായി വന്നത് നമ്മുടെ ശശി തരൂര്. ശശി തരൂരിനേക്കാള് സുന്ദരനായ ഒരു പുരുഷനെ ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റര് ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലത്രെ. സൌന്ദര്യം നോക്കുന്നവരുടെ കണ്ണിലാണല്ലോ. ഇതേ കണ്ണും തലയും കൊണ്ടാണല്ലോ ഇദ്ദേഹം ഈ വിജ്ഞാനമത്രയും ബൈഹാര്ട്ട് പഠിച്ചു കളഞ്ഞത്.
സാമ്രാജ്യത്തം, മുതലാളിത്തം, ഉദാരവല്ക്കരണം, ആഗോളവല്ക്കരണം, ബഹുരാഷ്ട്രകുത്തക ആദിയായവയെ എല്ലാം പുറം കാലുകൊണ്ട് തൊഴിച്ചാണ് പണ്ട് അശ്വമേധത്തിന്റെ വേദിയിലേക്ക് ഇദ്ദേഹം കടന്നുവന്നിരുന്നത്. പ്രോഗ്രാമിനിടയില് പ്ലാച്ചിമടയിലും ക്യൂബയിലും വിയറ്റ്നാമിലും ഒക്കെ നടക്കുന്ന സാമ്രാജ്യത്തെ പ്രതിരോധസമരങ്ങള്ക്ക് ഐക്യദാര്ഡ്യം പ്രകടിപ്പിക്കും, നല്ല മലയാളത്തില്. മലയാളിത്തമുള്ള ഇംഗ്ലീഷിനു അതു കഴിഞ്ഞേ ഉള്ളൂ സ്ഥാനം. വയലാറിന്റെ വിപ്ലവാഭിവാദ്യങ്ങള് മുഷ്ടിയുയര്ത്തി മുഴക്കിക്കൊണ്ട് പ്രോഗ്രാം അവസാനിപ്പിക്കയും ചെയ്യും.
രണാങ്കണത്തിന്റെ ഉദാഘാടന എപ്പിസോഡില് പക്ഷെ, കൊക്കകോളയുടെ ഉപദേഷ്ടാവ് കൂടിയായ തന്റെ ജനപ്രതിനിധി ശശി തരൂരിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റര് പുളകം കൊള്ളുന്നു. ക്രിക്കറ്റ്, രാഷ്ട്രീയം, ചരിത്രം എന്നിങ്ങനെ വിവിധങ്ങളായ വിഷയങ്ങള് തരൂര് സെലക്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഓരൊ വിഷയത്തിലും ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റര് പറയുന്ന വാചകം ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് ഒരു ശങ്കയുമില്ലാതെ തരൂര് കണ്ടെത്തുന്നു. ഒടുവില് പത്തുലക്ഷം സമ്മാനത്തിന് പുള്ളി അര്ഹനുമാവുന്നു. എന്നാല് പണം സ്നേഹപൂര്വ്വം നിരസിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പരിപാടിയില്നിന്നും വിരമിക്കുന്നു. തരൂര് ഫാന്സ് കൂടുതല് പുളകിതരായില്ലേ. ഇനിയും ഏതെങ്കിലും ‘അഭ്യസ്തവിദ്യര്‘ ഫാന്സ് അസോസിയേഷനില് ചേരാന് സംശയിച്ചുനില്ക്കുന്നെങ്കില് അതും മാറീല്ലേ?
പക്ഷെ ശരിക്കും തമാശ കണ്ടത്, ഇന്നലത്തെ എപ്പിസോഡിലാണ്. ഏതാണ്ട് ഒരു വനിതാ ബുദ്ധിജീവിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളുള്ള ഒരു പെണ്കുട്ടിയാണ് മത്സരാര്ത്ഥി. ഒരു ഉത്തരാധുനിക കവിതയും ചൊല്ലി കേള്പ്പിച്ചു. ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ ചെറുപ്പത്തിലെ ഫോട്ടോയെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്ന മുഖം. അതുകൊണ്ടാണൊ എന്നറിയില്ല, ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയാകലാണ് തന്റെ ആംബിഷന് എന്ന് ആ പെണ്കുട്ടിയെകൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു ജയ്ഹിന്ദ് ടി വി. ആദ്യ ചോദ്യം നേരിടാനായി ഈ മത്സരാര്ത്ഥി തെരെഞ്ഞെടുത്ത വിഷയം കേട്ടോളൂ: ലാസ്റ്റ് വേഡ്സ് ബൈ ഫെയ്മസ് പേഴ്സണാലിറ്റീസ്!!
ലാസ്റ്റ് വേഡ്സ് ബൈ ഫെയ്മസ് പേഴ്സണാലിറ്റീസ് - പ്രശസ്തരുടെ അവസാന വാചകം. അങ്ങനെയൊരു വിഷയമുണ്ടോ!
യേശുകൃസ്തു കുരിശില് തറയ്ക്കപ്പെടുമ്പോള് പ്രാര്ത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട് - കര്ത്താവേ ഇവര് ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് ഇവരറിയുന്നില്ല, ഇവരോട് പൊറുക്കേണമേ എന്ന്.
വെടിയേറ്റുവീണപ്പോള് മഹാത്മാഗാന്ധി ഹേ രാം എന്ന് മന്ത്രോച്ചാരണം നടത്തിയിട്ടുണ്ടത്രെ.
പല വിപ്ലവകാരികളും ദേശാഭിമാനികളും കൊലക്കയര് അവരുടെ കഴുത്തിലണിയിക്കുമ്പോള് സുധീരം തങ്ങളുടെ മുദ്രാവാക്യങ്ങള് ഉച്ചത്തില് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സദ്ദാം ഹുസൈന് വധശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങിയത് ഖുറാന് സൂക്തങ്ങള് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടാണ്.
അങ്ങനെ ഏതാനും പേര് വേറെയുമുണ്ടാകും. അതല്ലാതെ ബാക്കി ഇന്നേവരെ ഈ ലോകത്ത് നിന്നും മറഞ്ഞുപോയ പ്രശസ്തര്ക്കെല്ലാം സ്വാഭാവിക മരണമോ അപകടമരണമോ ഒക്കെയാണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്. അങ്ങനെ മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഈ ലോകത്തോട് അവരുടേതായ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവര് പോയതെന്നുണ്ടോ.
ഈ സബ്ജെക്റ്റില് ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റര് പറയുന്ന സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഈ പ്രത്യേക സബ്ജെക്റ്റിന്റെ ഗുട്ടന്സ് പിടികിട്ടുക. ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്ററുടെ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് എന്താണെന്നോ:“ഈ വാക്കുകള് തന്നെ എനിക്ക് ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മരണപ്പെട്ട മലയാള സാഹിത്യകാരന്റെ കൃതിയാണ് അടയാളങ്ങള്”
അലപ്ം ശങ്കിച്ചുകൊണ്ട് പെണ്കുട്ടിയുടെ മറുപടി- യെസ്, ഇറ്റ്സ് ട്രൂ.
ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്ററുടെ കൈയ്യടിയും ഒപ്പം ആവേശം നിറഞ്ഞ വാചകങ്ങളും:“ ശരിയാണ് ദീര്ഘകാലം താന് സേവിച്ച പ്രസ്ഥാനം തന്നെ തള്ളിപ്പറയുമ്പോഴും അഴിമതിക്കെതിരെ നിര്ഭയം ശ്ബ്ദിച്ചുകൊണ്ട് തൃശ്ശൂര് പ്രസ്സ്ക്ലബ്ബില് വാര്ത്താസമ്മേളനം നടത്തവെ മരണമടഞ്ഞ പ്രൊഫ: എം എന് വിജയന്റെ കൃതിതന്നെയാണ് അടയാളങ്ങള്“
എന്റെ ജയ്ഹിന്ദേ, ജി എസ് പ്രദീപേ എന്ത് തറനാടകമാണിത്?